Şu yazımda da bahsettiğim gibi yazlarımı Dalyan’da geçiriyorum. Bazı eleştirdiğim yerleri olsa da genel olarak seviyorum orayı.

Benim tatil anlayışım diğer insanlardan farklı belki biraz. Sessiz sakin bir yerde birkaç arkadaşım olduğu sürece tatil yapmayı severim. Hareketli yerlere de tercih edebilirim. Antalya gibi yerler bana hep bunaltıcı görünmüştür. Hem yaz vakti havasından hem de hareketliliğinden.

Adı üstünde tatil. Bana göre “Tatil” dediğimiz şey dinlenmek için yapılmalı. Hem kafamızı boşaltıp rahatlamalı hem de bedenen gevşemeliyiz. Bu yüzden sessiz ve sakin bir mekan olan Dalyan’ı seçiyorum.

Dalyan henüz çok da kesfedilmemiş bir mekan. Ancak gözle görülür farklılıklar oluşuyor. Mesela önceki senelerde gittiğimde karşılaştığım çoğu insanı tanırdım. Şimdilerde kumsala gelenlerin yarısından fazlasını tanımıyor oluyorum. Sanırım değişiyor yavaş yavaş. Ama olsun şimdilik tanınmayacak kadar değişmedi.

Dalyan bir balıkçı köyü. Aynı zamanda tarihi açıdan da zengin bir yer.Balıkçı köyü olmasının en güzel yanı da insanlarının candan olması ve bir şey yapılacağı zaman herkesin katılması. Örneğin; köyde çok sevdiğim bir organizasyon var.

Çöp topluyor yazlıkçılar, köy halkıyla beraber. Bu da yine Köyü Güzelleştirme Derneği tarafından düzenleniyor. Öncesinde sabah 8.00 civarında kahvaltı verilmeye başlanıyor köy kahvesinde. Ardından kahvaltısını bitirenler çayını içip işe girişiyorlar. Ellerine eldivenleri geçiren, çöp posetlerini alan insanlar başlıyorlar işe. Bütün köy temizleniyor. Ne güzel bir şey değil mi? El birliğiyle çöp olan tek bir yer kalmıyor.

Ardından da birkaç gün sonra bir tavla turnuvası düzenleniyor

Ben seviyorum Dalyan’ı. Son zamanlarda biraz sıkılmaya başlasam da seviyorum

Bu arada Muğla Dalyan’la karıştırılmasın. Çanakkale Dalyan bu.

307 okunma

Bu yazı Cuma, Eylül 4th, 2009 günü 21:20 saatte Leyleği Havada Gördüğüm Zamanlar kategoride yayınlanmıştır. Bu yazıya yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme verebilirsiniz.