Son bir hafta içerisinde bir şey yaptım. Ne kadar doğru ne kadar yanlış bilemem ama beni rahatlatacak bir şey. Arada kaldığım bir konu, üzerine fazlaca yoğunlaştığım…

Üç senedir devam edilen dersaneyi son sene değiştirmek. Herkesin tepkisi aynı olur. “Alışabilecek misin?” , “Nasıl bu kadar risk alabiliyorsun, ya kadrosu iyi değilse?” gibi gibi gibi. Herkes kuruma ayıp olacağını düşünür ama ya öğrenci? Kuruma ayıp olmasın diye, içinde kalanı yapmamak. Birkaç sene sonra “Keşke” dememektense şimdi birilerine ayıp etmek daha mantıklı gibi. Aslında ayıp etmek de değil. Babamın kurumu mu? -Hayır. Tamam 3 yıl emekleri olmuştur üzerimde. Ancak  her yerde böyledir bu. Yeterli imkanlar sağlanamazsa gider insan.

Dershanelerin yönetim anlayışları da farklı tabi. Öğrenciye verdikleri değer kime, neye göre fazla? Sağladıkları etüt imkanları kime, neye göre yeterli?

Öğretmenler bile uzun yıllar birlikte çalıştıkları kurumlarını anlaşamayıp bırakıyorlarken, öğrenciler böyle bir hamle yaptığında kötü gözle bakılıyor. Bu, öğrenciyi kaybetmek istememelerinden kaynaklanıyor diyoruz. Peki o zaman neden o öğrenciye istediğini vermiyorlar?

1.034 okunma

Bu yazı Cumartesi, Şubat 27th, 2010 günü 17:52 saatte Genel kategoride yayınlanmıştır. Bu yazıya yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme verebilirsiniz.